Wij vroegen ons af waar de naam Helmholtzplatz eigenlijk vandaan kwam, daarom zijn wij op onderzoek uitgegaan en kwamen wij er op uit dat het park vernoemd is naar Hermann von Helmholtz. Graag willen wij jullie vertellen over het leven van deze man:

Hermann Ludwig Ferdinand von Helmholtz werd geboren op 31 augustus in het jaar 1821 te Potsdam. Hij werd geboren als oudste van vier kinderen van de leraar Ferdinand Helmholtz en Caroline Penn, de dochter van een artillerieofficier. Zijn vader had filologie en filosofie gestudeerd maar had een slecht betaalde baan als leraar op een gymnasium aangenomen. Hij was een goede vriend van de filosoof Immanuel Hermann von Fichte.

Tijdens zijn jeugd raakte Helmholtz geïnteresseerd in exacte wetenschappen, maar zijn vader wilde dat hij medicijnen ging studeren omdat hij daar een studiebeurs voor kon krijgen. Vanuit deze studie schreef hij zijn eerste belangrijke wetenschappelijke prestatie, een natuurkundige verhandeling uit 1847 over het behoud van energie. Helmholtz had verschillende ontdekkingen gedaan toen hij de stofwisseling in spieren bestudeerde. Hij probeerde te bewijzen dat er bij spierbewegingen geen energie verloren gaat, omdat dit ook zou bewijzen dat er geen "levenskracht" nodig was om een spier in beweging te brengen. Daarmee zou hij de speculatieve traditie van de natuurfilosofie die op dat moment het leidende beginsel was in de Duitse fysiologie kunnen verwerpen.

In 1851 vond hij de ophthalmoscoop uit, een instrument waarmee men in het menselijk oog kan kijken. Helmholtz raakte in die tijd in toenemende mate geïnteresseerd in de fysiologie van de zintuigen. Zijn belangrijkste publicatie was het Handbuch der Physiologischen Optik. Gedurende de tweede helft van de negentiende eeuw was dit het standaardwerk op dit terrein. Het handboek beschreef door onderzoek onderbouwde theorieën over het waarnemen van ruimte en van kleuren.

Helmholtz werkte tientallen jaren aan diverse edities van zijn handboek. Hij werkte het boek regelmatig bij omdat hij een diepgaand meningsverschil had met Ewald Hering die over het zien van kleuren en ruimte tegengestelde opvattingen koesterde. Deze discussie verdeelde het terrein van de fysiologie gedurende de tweede helft van de negentiende eeuw in twee delen.

In 1863 publiceerde Helmholtz een boek getiteld Die Lehre von den Tonempfindungen als physiologische Grundlage für die Theorie der Musik, waaruit nogmaals zijn interesse in de natuurkunde van de perceptie bleek. Dit boek had tot in de twintigste eeuw invloed op musicologen. Helmholtz vond de Helmholtzresonator uit om de hoogte van de verschillende tonen te kunnen laten zien. De zintuigfysiologie van Helmholtz vormde de basis van het werk van zijn student Wilhelm Wundt die wordt beschouwd als de grondlegger van de experimentele psychologie. Wundt omschreef zijn onderzoek wat explicieter dan Helmholtz als een vorm van op onderzoek gebaseerde psychologie, en als het bestuderen van de geest als iets afzonderlijks. Helmholtz had bij het aantonen van het ongelijk van de van de speculatieve vroeg-negentiende traditie van de natuurfilosofie steeds het belang van het materialisme benadrukt, en richtte zich meer op de eenheid van lichaam en geest.

In 1871 verhuisde Helmholtz van Bonn naar Berlijn om hoogleraar in de natuurkunde te worden. Hij raakte geïnteresseerd in elektromagnetisme. Zelf leverde hij geen belangrijke bijdrage, maar zijn student Heinrich Rudolf Hertz werd beroemd toen deze als eerste het bestaan van elektromagnetische straling demonstreerde. Helmholtz had het bestaan van elektromagnetische straling voorspeld uit de wetten van Maxwell, en de golfvergelijking draagt nu zijn naam. In 1883 werd hij door Wilhelm I van Duitsland in de adelstand verheven. Een grote Duitse gemeenschap van vijftien onderzoeksinstituten, de Helmholtz Association is naar hem genoemd.

Helmholtz schreef over tal van onderwerpen, variërend van de leeftijd van de Aarde tot de oorsprong van het planetenstelsel Hij leverde ook belangrijke bijdragen tot de veldentheorie, welke noodzakelijk was voor het werk van Maxwell ed. en tot de (klassieke) thermodynamica.

Hermann von Helmholtz overleed op 73-jarige leeftijd (in 1894) te Berlijn.