Elk tweetal moest een film kijken die te maken had met de plaats die je had bezocht. Voor ons werd de film ‘Sommer Vorm Balkon’ uitgekozen.


De film gaat over twee vriendinnen, Nike en Katrin. Nike werkt in een verzorgingstehuis. Ze is alleenstaand, maar dan papt zij aan met een heel erg lelijke vrachtwagenchauffeur genaamd Ronald (of Roland), die ze blijkbaar erg charmant vindt. Het begint als een onschuldige flirt, maar uiteindelijk komt hij vaak bij haar over de vloer. Later blijkt dat hij een vrouw heeft en vier kinderen. Toch weerhoudt dit haar er niet van om met hem om te blijven gaan. Katrin heeft een zoontje, genaamd Max. Zij woont in hetzelfde gebouw als Nike. Katrin doet er alles aan om een baan te vinden, maar dit gaat erg moeilijk, omdat ze al 39,5 is. Het lijkt wel of alles haar tegen zit: Ze kan geen werk vinden en ze ziet Nike steeds minder. Het gevolg hiervan is dat ze aan de drank raakt. Ze kan haar zoontje minder goed verzorgen en dus gaat ze, na een avond waarop het uit de hand liep, afkicken. Eenmaal afgekickt komt de “vriend” van Nike bij haar langs. Ze praten wat en dan komt Nike ook. Dan zegt Ronald/Roland dat hij zich nog op de juiste manier heeft voorgesteld aan Katrin. Dus doet hij dit in combinatie met een volle smakkerd op de mond. Nike vindt dit zeker niet leuk. Nike gaat nadenken wat er allemaal is gebeurd en besluit Ronald/Roland te dumpen. Daarna gaat ze naar Katrin en verteld haar dat ze haar niet meer als vriendin wilt. Katrin raakt hier door gestrest en wilt weer gaan drinken, maar Tina houdt haar tegen. Tina verteld aan Nike dat Katrin weer wilde drinken. Hierdoor maakt Nike zich zorgen en maakt het weer goed om haar te helpen.

Wie zijn de hoofdpersonen?

Nicole 'Nike' Pawelsky

Nike is een blonde vrouw, die vriendinnen is met Katrin. Ze werkt als bejaardenverzorgster en is erg gehecht aan haar patiënten. Ze blijft er langer dan eigenlijk de bedoeling is. Ze is alleenstaand, maar wil graag een man. In een bar ontmoet zij Ronald/Roland. Ze vindt hem erg interessant en besluit hem uit te nodigen bij haar thuis. Al snel hebben zij een seksrelatie. Dan komt ze erachter via Tina dat hij een vrouw en kinderen heeft. Ook al zegt ze dat ze geen relatie met hem wilt of niks voor hem voelt, toch wordt ze er wel boos om. Als Katrin aan het afkicken is, verzorgt Nike Max.

Katrin Engel

Katrin is een brunette. Ze is 39,5 jaar en is werkeloos. Ze solliciteert naar heel veel baantjes, maar wordt vanwege haar leeftijd nergens aangenomen. Ze is gescheiden en zorgt alleen voor haar zoontje Max. Haar steun en toeverlaat is Nike. Daarom vindt zij het ook heel erg als Nike steeds meer met Ronald/Roland omgaat. Ze raakt in de stress door haar problemen en begint te drinken. Eén avond loopt het uit de hand en belandt ze in een ziekenhuis op de afdeling psychiatrie. Door deze gebeurtenis beseft ze dat ze te ver is gegaan en besluit ze af te kicken. Uiteindelijk om komt het weer goed met haar.

Max

Max is het zoontje van Katrin. Hij is rond de 12 jaar oud. Verliefde gevoelens spelen een rol in zijn leven. Hij doet er alles aan om indruk te maken op Charly. Maar hij heeft concurrentie: een vriend van hem is ook verliefd op haar. Helaas voor hem is Charly ook verliefd op die vriend.

Ronald/Roland

Ronald/Roland is een vrachtwagenchauffeur. Het vervelende is dat je er niet echt achter komt of hij nou Ronald of Roland heet. Nike denkt dat hij Roland heet, maar hij zegt zelf Ronald. Dan zegt de barvrouw weer dat ze het ook niet zeker weet hoe hij heet. Ronald/Roland is heel lelijk, maar toch weet hij meerdere vrouwen voor zich te winnen. Nike is niet de enige vrouw in zijn leven. Hij is ongelukkig getrouwd met één vrouw en houdt er nog twee vriendinnen op na. In totaal heeft hij vier kinderen. Hij is een vaste gast in de bar waar Nike en Katrin ook vaak komen.

Tina

Tina is een barvrouw. Ze werkt in de stamkroeg waar Nike, Katrin en Ronald veel te vinden zijn. Eerst heeft zij blond haar, later verft zij het zwart, omdat ze verandering wilt. Nike is bang dat Tina uit is op Ronald, maar Tina beweert van niet. Tina weet veel over Ronald en zij is onder andere degene die aan Nike verteld dat hij getrouwd is en kinderen heeft.

Wat zijn de locaties?

Belangrijke locaties in de film zijn: Flat, stamkroeg, ziekenhuis.

Flat

Een groot gedeelte van de film af speelt af in het huis van Nike en Katrin. In het begin van de film zitten ze samen op het balkon van Nike en zijn er eigenlijk nog weinig problemen. Ze drinken gezellig en maken telefoongrapjes. Ook op het balkon wordt Ronald buitengesloten door Nike, nadat hij heeft toegegeven dat hij een vrouw en kinderen heeft. Hij moet de hele nacht op het balkon slapen. De flat laat door zijn toestand zien dat de dames het qua geld niet breed hebben.

Stamkroeg

Dit is een kroeg vlakbij hun huis. Als Nike en Katrin hier samen zijn, zien zij Ronald staan. Ze herkennen hem omdat Ronald Katrin bijna had aangereden met zijn vrachtwagen. Voor de rest gebeuren er niet veel belangrijke gebeurtenissen in de stamkroeg, maar er zijn wel veel scènes opgenomen

Ziekenhuis

Hier belandt Katrin nadat ze zichzelf bijna in coma heeft gezopen. De dokters hebben haar onderzocht en zien dat haar lever erg is beschadigd door alle alcohol. Ze moet afkicken en volgt een 10-dagenprogramma op de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis.

Wat heeft de film te maken met onze locatie?

De film begint met de twee vriendinnen die gezellig een wijntje drinken op het balkon van het gebouw waar Nike en Katrin wonen. Je kan de omgeving niet erg goed zien, want het is namelijk al donker. Wel zie je dat ze, als ze naar beneden kijken, op een apotheek neerkijken. Deze apotheek hebben wij gezien en we hebben er zelfs een bezoekje aan gebracht. Hierdoor herkenden wij meteen de locatie waar de film opgenomen is. Als je je verplaatst in hun, zouden ze recht op Helmholtzplatz uitkijken. Het is jammer dat Helmtholtplatz eigenlijk niks met de film te maken heeft. Het fungeert eigenlijk alleen als achtergrond en voegt niks aan het verhaal toe. Als de vriendinnen naar buiten lopen vanuit hun huis, herkenden we wel bepaalde plekjes, zoals al eerder genoemd de apotheek. Toen wij de apotheek binnen gingen, wilden we natuurlijk weten hoe het was voor de mensen in de apotheek om een cameracrew in de winkel te hebben. Helaas wilden ze niet meewerken en zei ze dat ze van niks wist. Alle mensen aan wie we vragen hadden gesteld wisten ons te vertellen dat de film er was opgenomen, maar dat het niet een bijzondere karakter in de film is. Wel is het een knusse buurt, dus misschien wilde de regisseur dat gevoel overbrengen aan het publiek.

Ook al is Helmholtzplatz niet zo’n heel groot park en is het niet echt bekend voor mensen die zoals wij uit Nederland komen, toch heeft het park nog een aardige geschiedenis:

In het vroegere zogenaamde Hobrecht plan uit 1862, die ging over de bouw van een windmolenpark op de plaats van Helmholtzplatz, droeg het park nog de naam: “D XII.”
Hier is verder niet zoveel informatie over beschikbaar, vandaar dat we een sprongetje in de tijd gaan maken naar het jaar 1885. In dit jaar werd in het Helmholtzgebied de oude steenfabriek platgegooid en werden er mooie nieuwe woonhuizen gebouwd. Delen van oude restanten van de fabriek bleven nog lang in het gebied liggen, maar de omwonenden waren het hier niet mee eens en na veel protest werden de restanten verwijderd van de plek.
Op 4 augustus 1897 kreeg het park dan eindelijk zijn huidige naam; Helmholtzplatz. Naar de Duitse medicus en natuurkundige Hermann von Helmholtz (1821-1894). Vanaf het jaar 1898 maakte het park al veranderingen door, er kwamen steeds meer dingen om te doen, er kwamen dingen zoals winkels ed.
Een hele tijd later, waarin er rondom Helmholtzplatz niet zoveel gebeurde, werd er in 1928 in het Oosten van het park een elektriciteitshuisje gebouwd, deze werd gebouwd zodat er in het gebied altijd stroom was, het werd als het ware een schakel voor het hele gebied. Bij dit huisje werd een zithoek met een afdak gebouwd waar mensen bij elkaar konden komen, dit was ook weer goed voor de eensgezindheid en de ontmoetingen tussen bewoners.

Enige tijd later brak de Tweede Wereldoorlog uit. Nadat deze afgelopen was, bleken er grote delen van Helmholtzplatz vernietigd te zijn door de oorlog. Helmholtzplatz werd nu weer opgebouwd, maar nu met een leuk stadspleintje, een speeltuin voor kinderen en een grasveld met meerdere zitplaatsen. Ook werd er een muur gebouwd om het elektriciteitshuisje, dit uit veiligheid. Dit alles was voor de omwonenden een positieve verandering, zij hadden nu meer ruimte om buiten te komen, ook voor hun kinderen.
Een poosje later, in het jaar 1976, werd er op het plein een openbare instelling gebouwd met daarbij een speelplaats voor kinderen. Hier konden ouders komen samen met hun kinderen voor een beetje rust en gezelligheid. In het jaar 1983 werd een groter deel van het plein afgesloten, dit was om het plein als centrale tuin te gebruiken voor de wijk Prenzlauer Berg.

Nadat de Berlijnse muur in 1989 was gevallen, kwamen er veel nieuwe ideeën over de inrichting en functie van het park. In de jaren negentig werd de Helmholtzbuurt door de Berlijnse Senaat aangewezen als saneringsgebied en dit is nu nog goed te zien. De verandering die de buurt doormaakte zijn erg duidelijk, De gevels van de huizen in de straten die de Helmholtzplatz omringen, zijn gladgestuct, voorzien van balkons en geverfd in alle kleuren van de regenboog. Het duurde wel een poosje voordat er genoeg geld was om al deze verbouwingen waar te maken, maar na een aantal jaar was er uiteindelijk genoeg geld om de verbouwingen te beginnen. Helaas keerde lang niet elke bewoner terug naar zijn opgeknapte huis, dit mede door de verhoogde huurprijzen. Het laatste huis was nog in de oude staat was, was het huis waar de film Sommer Vorm Balkon opgenomen is, het hoekhuis op de Duncker-/Raumstrasse, de maker van de film heeft de verbouwing van het huis nog net lang genoeg uit kunnen stellen voor zijn film.
Met de sanering van de buurt, werd ook Helmholtzplatz zelf helemaal veranderd en verbouwd. Vanaf het begin van de jaren negentig werden plannen ontwikkeld voor een nieuwe inrichting van de plek. Politici, buurtbewoners, sociaal werkers, scholen en kinderdagverblijven hadden allemaal ideeën over hoe het Helmholtzplatz eruit zou moeten zien. Het duurde tot uiteindelijk ook 1998 voor er werd begonnen met de herinrichting van het parkje. Zo werd de speelplaats vernieuwd, het buurthuis gerenoveerd en werden ligweiden aangelegd. Het transformatorhuis, het zogenaamde Trafohuis dat sinds 1928 in het parkje staat, werd opgeknapt en beschikbaar gesteld voor een kinderactiviteitencafé met binnenzandbak. Het kunstwerk dat sinds 2002 op de plek staat waar de Schliemannstrasse het parkje kruist, moet benadrukken dat dit een plek voor iedereen is. Het windmobiel staat symbool voor een dorpsgemeenschap. Net zoals een boom op een dorpsplein moet dit een ontmoetingsplek voor buurtbewoners worden.

Zoals eerder gezegd komen er van elke leeftijd mensen naar Helmholtzplatz. Tijdens de herinrichting van Helmholtzplatz waren er vooral veel daklozen te vinden. Zij voelden zich er erg thuis en waren daarom ook niet blij toen zij als het ware werden weggejaagd toen de herinrichting voltooid was. Daarom gingen zij protesteren en bleven ze komen.



Vandaag de dag zitten zij er nog steeds. Het viel ons op hoe groot de tegenstelling is op Helmholtzplatz. Iedereen hoort erbij, al lijken de mensen niet veel met elkaar gemeen te hebben. In de speeltuin zie je veel kinderen met ouders er omheen en rondom het buurthuis zie je veel mensen gezellig met elkaar kletsen. Het kwam op ons over als een gezellige hangplek. We hebben veel mensen vragen gesteld over Helmholtzplatz en o.a. over wie er komen. Het antwoord was eigenlijk niet anders dan we verwacht hadden: Veel junkies, maar ook veel kinderen. Als je het hoort lijkt het een rare combinatie, maar het lijkt de mensen zelf niet te storen. En wie zijn wij om te bepalen welke mensen wel en welke mensen niet samen kunnen leven? Het is, naar onze mening, zelfs erg verfrissend om te zien hoe die verschillende types op het plein rondhangen zonder elkaar lastig te vallen en gewoon elkaars ding te laten doen. De mensen waren heel erg vriendelijk. We moesten natuurlijk aan de mensen ter plekke vragen stellen en om eerlijk te zijn was dit op het begin best eng, aangezien we zelf Duits moesten gaan praten. Maar de angst was voor niets, want de mensen waren uitzonderlijk vriendelijk en de meeste vonden het zelfs niet erg om op de camera te reageren. Natuurlijk wilde niet iedereen op camera reageren, maar als de camera uit bleef hadden ze ons genoeg te vertellen.

Ook wonen er gewone mensen rondom Helmholtzplatz en zijn er kleine winkeltjes. Zo zijn we een supermarkt, een bar en een apotheek in geweest. Hier waren de mensen iets minder vriendelijk. Zo groette de jongen bij de supermarkt ons niet, de vrouw in de bar wilden geen engels tegen ons praten en de vrouw in de apotheek deed net alsof ze niet wist dat de apotheek waar zij in werkt ook in de film 'Sommer von Balkon' voorkomt, terwijl een aardige vrouw die op het plein met haar kind rondliep ons vertelde dat de mensen die daar werken er al heel lang werken en dat zij ons veel te vertellen zou hebben, maar dit bleek dus niet waar te zijn.


Drie vrouwen van het buurthuis die ons het een en ander over Helmholtzplatz hebben verteld.

Helmholtzplatz is een rustig, rechthoekig parkje in de wijk Prenzlauer Berg. Het grenst aan een woonkwartier, genaamd Helmholtzkiez. Het is er vooral met mooi weer erg druk. Helmholtzplatz is eigenlijk een vat vol tegenstellingen. Aan de ene kant kom je er allemaal spelende kinderen van basisscholen tegen en aan de andere kant hangen er veel mensen rond die bezig zijn met bier drinken en drugs gebruiken. Er zijn veel gelegenheden voor kinderen om zich te vermaken. Er is zelfs een kinderopvang midden op het Helmholtzplatz. Rondom het plein bevinden zich vele cafeetjes, barren en kleine winkels. Hoewel het qua faciliteiten zich vooral op kinderen richt, valt naar onze eigen ervaring je het aantal lege blikjes bier op de grond meteen op.

Prenzlauer Berg is een erg hippe wijk. Vooral de straten rondom Helmholtzplatz zijn erg leuk. Er bevinden zich kleine kledingzaakjes, maar ook veel gezellige barretjes waar wij zelf ook een heerlijk drankje gedronken hebben. Een andere aangetipte plek is de Dunckerstrasse.

Helmholtzplatz is eigenlijk maar een klein deel van de hippe wijk. Prenzlauer Berg ligt ten noorden van het oude stadscentrum van Berlijn voor de val van de muur. Na de verbouwing werd het een wijk waar veel jonge ontwerpers hun ei kwijt konden. Daarom zijn er nu veel straten te vinden, waar het vaak drukbezocht is. Niet alleen kun je er leuke cafeetjes en winkels vinden. Nee, ook vind je veel kunst in Prenzlauer Berg. De wijk is vooral populair geworden, doordat het een van de mooiste wijken van berlijn is en omdat centraal is. Ook in de winkels zijn het veel trendy jonge ontwerpers die kleren verkopen in streetstyle. Een bekend feit is dat er veel jonge ouders rondlopen met kleine kinderen. Daarom is Helmholtzplatz een ideale plek voor jonge ouders, want deze speelplaats is een perfecte ontmoetingsplek voor de kinderen. Het valt op dat er veel jonge mensen wonen in vergelijking met andere wijken in Berlijn. Het is vooral erg goedkoop. Daarom wonen er ook veel jonge mensen uit het buitenland die studeren in hartje Berlijn. Toen wij een hip barretje inliepen om een drankje te proeven, kwamen ook wij tot de conclusie dat het niet duur is en al helemaal niet in vergelijking met Nederland.
Een ander typisch ding voor Helmholtzplatz, maar ook voor Kollwitzplatz, is dat er wekelijks een markt is.