Zoals eerder gezegd komen er van elke leeftijd mensen naar Helmholtzplatz. Tijdens de herinrichting van Helmholtzplatz waren er vooral veel daklozen te vinden. Zij voelden zich er erg thuis en waren daarom ook niet blij toen zij als het ware werden weggejaagd toen de herinrichting voltooid was. Daarom gingen zij protesteren en bleven ze komen.



Vandaag de dag zitten zij er nog steeds. Het viel ons op hoe groot de tegenstelling is op Helmholtzplatz. Iedereen hoort erbij, al lijken de mensen niet veel met elkaar gemeen te hebben. In de speeltuin zie je veel kinderen met ouders er omheen en rondom het buurthuis zie je veel mensen gezellig met elkaar kletsen. Het kwam op ons over als een gezellige hangplek. We hebben veel mensen vragen gesteld over Helmholtzplatz en o.a. over wie er komen. Het antwoord was eigenlijk niet anders dan we verwacht hadden: Veel junkies, maar ook veel kinderen. Als je het hoort lijkt het een rare combinatie, maar het lijkt de mensen zelf niet te storen. En wie zijn wij om te bepalen welke mensen wel en welke mensen niet samen kunnen leven? Het is, naar onze mening, zelfs erg verfrissend om te zien hoe die verschillende types op het plein rondhangen zonder elkaar lastig te vallen en gewoon elkaars ding te laten doen. De mensen waren heel erg vriendelijk. We moesten natuurlijk aan de mensen ter plekke vragen stellen en om eerlijk te zijn was dit op het begin best eng, aangezien we zelf Duits moesten gaan praten. Maar de angst was voor niets, want de mensen waren uitzonderlijk vriendelijk en de meeste vonden het zelfs niet erg om op de camera te reageren. Natuurlijk wilde niet iedereen op camera reageren, maar als de camera uit bleef hadden ze ons genoeg te vertellen.

Ook wonen er gewone mensen rondom Helmholtzplatz en zijn er kleine winkeltjes. Zo zijn we een supermarkt, een bar en een apotheek in geweest. Hier waren de mensen iets minder vriendelijk. Zo groette de jongen bij de supermarkt ons niet, de vrouw in de bar wilden geen engels tegen ons praten en de vrouw in de apotheek deed net alsof ze niet wist dat de apotheek waar zij in werkt ook in de film 'Sommer von Balkon' voorkomt, terwijl een aardige vrouw die op het plein met haar kind rondliep ons vertelde dat de mensen die daar werken er al heel lang werken en dat zij ons veel te vertellen zou hebben, maar dit bleek dus niet waar te zijn.


Drie vrouwen van het buurthuis die ons het een en ander over Helmholtzplatz hebben verteld.